عشق همین جاست ...
همین نزدیکی...
در وجودی بی انتهاست...
وجودی که همه روزه نظاره گرِ اندوه وشادمانیت بوده...
وتسلی دل رمیده ات...
در برق چشمان بندگان مفلسش به سراغ توشه ای از محبت نگرد...
محبت را در وجود او بیاب که وجودش دریایِ مهر ومهربانی است...
پس از اعماق وجودت عاشق شو و خود را به آغوش آسمانیِ او بسپار...
آغوشی که امن ترین تکیه گاه دنیاست....
وتکیه گاهی که تمام احساس تو در آن خلاصه می شود...
اورا بیاب وزندگی را از نوآغاز کن...
تولدی دوباره شروعی دوباره برای جبران تمام خطاهاست...
دلنوشته:عاطفه نادری
